Zaterdag zijn we naar een trouw geweest samen met Andrea. Allereerst naar de mis om 9u in de kerk. Deze is op veel vlakken zoals bij ons, maar dan op sommige vlakken weer heel anders. Ze trouwen hier bijvoorbeeld 2 koppels tegelijk, de priester zingt, de mensen zingen, het duurt lang, weinig/geen eigen inbreng en geen gekus op ‘t einde. Daarna gingen we in stoet mét fanfare (oh wat voelde ik me even thuis) naar het huis van de bruidegom waar we lekker typisch eten kregen (vlees! Eindelijk) en ’s avonds een danske gingen placeren. Veel zatte mannen, nuchtere vrouwen, allemaal dansen per twee of met meer en live muziek. Goed gelachen, maar na een halfuur dansen hadden we het wel gezien. Uitgebreid verslag kan je altijd lezen bij Charlotte.
Zondag was Kathy jarig. Een dag vol confetti (ze steken hier confetti in een leeg ei en schilderen dit rond valentijn. Super plezant), vol eten en vol zon! We hadden een cadeautje en een kroon met een mooie 8. Wat bleek aan het einde van de dag bij het uitblazen van de kaarsjes? Kathy werd 7. Gênant, maar tis ’t gebaar da telt en ze was er blij mee. We hebben ook de was gedaan: applaus! Dat is hier travakken zenne en de handigheid ikzelf… pakt dat het een kwestie van oefenen is! Ook gingen we samen met Mari en Dina van het gezin naar hun match van de voetbal zien. Alleja voetbal, het is wel grappig, want ik zou zo ook kunnen voetballen. We dronken daar 3 sprites en ene water voor 11 quetzal a.k.a. €1,32. Voor alle vier he!
Zondag op maandag werden we alledrie ziekskes. Buikpijn, krampen… ’t zal aan het vele eten (lasagna, pizza, taart..) gelegen hebben. Te veel deeg zeiden ze op school. Elien en ik zijn naar school geweest. Charlotte voelde zich te slecht om te gaan dus bleef thuis. In de voormiddag maakten we onze weekplanning en hielpen we in de keuken koken voor de kindjes van Paya die er op bezoek zijn. Paya is een bergdorpje verderop waar ook een klein schooltje is van ’t project. Daar gaan we dinsdag eens op bezoek.
In de namiddag gingen we op huisbezoek bij twee families. Wat werd ik daar stil van…. ik had nog echt niets gezien van armoede in vergelijking met die namiddag. Dit was enorm, enorm confronterend. Voor één gezin (dat hun papa verloor vorig jaar) gingen we eerst veel eten kopen samen met directrice Lidea. Dat kopen ze met het geld van de peetouders & het project. Het andere gezin was een nieuw gezin in de school en het oudste kind was al een week heel ziek. Lidea, de directrice, gaat dan op bezoek om te zien wat we kunnen doen. Ze gaat mee helpen om medische verzorging te zoeken. Weeral bewezen dat dit zo een schoon project is. Allen naar www.mayakind.be en sponsoren maar. Het geld komt enorm goed terecht! We hebben het met onze eigen ogen gezien. Ik neem zeker en vast nadien ook een petekindje. Ik viel ook voor de eerste keer in mijn leven flauw. Op huisbezoek. Heb ik dat ook eens meegemaakt zeker? Het lag aan de warmte, de hoogte en het weinig eten omwille van de buikklachten denk ik. Daarna ging Elien van hare sus. Die directrice zal ook is op stap gaan me twee Belgen… Al een chance had Elien er nog wat koekskes in gegooid voor we vertrokken en daar kikkerden we wel wat van op.
Dinsdag was het Valentijn en dat wordt hier enorm gevierd. Ik zen der eigenlijk gene fan van. Aangekomen op school bleek het eigenlijk meer te lijken op carnaval zoals bij ons en daar ben ik natuurlijk wel fan van. Sommige kinderen hadden zich verkleed en het is dus een ‘wedstrijd’ om ter mooist/origineels. Wat die kinderen kunnen maken met weinig materialen, daar kunnen wij nog iets van leren. super mooi! ’s Middags kregen we dan eten met de leerkrachten van kleuter en lager, speelden we spelletjes en wisselden we onze cadeautjes uit. Ook om 17u kregen we iets om te eten met de leerkrachten van ’t middelbaar en wisselden we ook daarmee cadeautjes uit. Ik heb 2 hele mooie typisch Guatemalteekse handtassen gekregen!
Woensdagvoormiddag zijn we eerst materialen gaan kopen om te knutselen en dan hebben we geknutseld voor onze klas die 6 maart zal beginnen: symbooltjes, aanwezigheidskalender, weerkalender,… leuk om zo eens van nul te beginnen. Normaal gingen we ook helpen koken, maar ’t was toch niet nodig. Planningen omgooien, het kan hier allemaal.
In de namiddag waren het weer huisbezoeken. We moesten om 14u terug zijn, maar Lidea was er nog niet. Dan maar onze turnles voor donderdag voorbereiden en nog wat wachten. We worden het al gewoon. Daarna gingen we weer op stap. Deze keer vooral om foto’s te trekken van de kindjes die peetouders nodig hebben. Opnieuw zie je dingen, die je liever niet zou zien: met 10 kinderen in een super klein ‘huis’, een been dat geopereerd moet worden maar waarvoor geen geld is,… Het doet wel pijn dat allemaal te zien en niet direct te kunnen helpen.
Donderdagvoormiddag gaven we een turnles aan één kleuterklas. Andrea had gezegd dat dit een half uurtje duurde. Uiteindelijk bleek het een uur te zijn, maar we moesten dan maar een half uur zelf geven. Ging best vlot in ons Spaans, de kleuters snapten snel wat we bedoelden en de juf hielp soms ook te herhalen wanneer het niet zo duidelijk was. Wij gaven een les zoals we die in België zouden geven zonder materiaal (een tikspel,…) Hier voetballen ze vooral als de leerkracht zelf turnen geeft. Dat vinden ze belangrijk. Den Eddy (onze docent beweging in België) zou ni content zijn zenne. In de namiddag maakten we onze Engelse les voor de kleuters voor vrijdag: de kleuren, dagen van de week en begroeten. Op onze speelse manier. We hebben ook nog wat gewerkt aan de kalenders voor onze eigen klas.
Voor de rest beginnen we de leerkrachten beter te kennen. Met Theresa van de bib kunnen we zoooo enorm lachen. Ze is ook 20 (jaja, ’96 is een goei jaar) werkt heel de dag op school en werkt ’s avonds in de apotheek. Op zaterdag studeert ze en op zondag werkt ze weer heel de dag in de apotheek. Een bezige bij. Donderdagavond had ze vrij dus ging ze samen met ons winkelen, want enkele dingen, zoals een nagelschaartje, vonden we niet direct. We mochten ook even bij haar thuis komen. Leuke ouders en een schoon huis. Echt een hele toffe!
Vandaag ging onze Engelse les volgens ons maar bwabwa, maar volgens Andrea en de leerkracht was het ‘excellente’. Het was wel leuk. Door af en toe lesjes te geven willen we al doende aantonen dat het ook op een speelse manier kan. Dat het niet al zittend hoeft en dat de kleuters niet altijd het gevoel moeten hebben dat ze moeten moeten ‘werken’. Ik merk dat mijn Spaans (en dat van Charlotte en Elien) elke dag beter en beter wordt. Ik begin echt zinnen te vormen en we kennen meer en meer woorden waardoor het communiceren al goed gaat.
Nu hebben we even tijd en schrijven we onze blogs. Subiet nog wat helpen in het winkeltje en deze namiddag nog wat knutselen voor de klas. Ik voeg ook nog wat meer fotootjes toe op facebook.
Vanavond gaan we voor onze familie (van 24 man, waarvan er vanavond 22 zullen mee eten) pannenkoeken maken (panqueques). Zo kunnen we ook eens iets terugdoen.
Zoals je leest gaat het nog altijd goed met mij en hou ik hier een rustig leventje met goedgevulde dagen. Wat ik al wel mis? Wel ik kan beginnen opsommen: mijne kaas, ne smos kaas, dagelijkse kost, men bo’kes met verse charcuterie, pistoletjes op zondag, frieten met kaaskroketten, het kunnen blijven bijpakken als ’t zo lekker is of als ge echt nog honger hebt, Alexander, de vrienden en vriendinnetjes, het gezinnetje, mijn bad, den douche, mijn bed en mennen dons (want ik slaap echt slecht), het toilet, de wasmachine, zetelavondjes, misschien ook wel een pintje int weekend… ik kan nog wel even doorgaan want ik besef hoe hard ik thuis verwend ben, ja mama en papa ik besef het. Maaaaar het gemis is heel dragelijk, ik krijg er hier enorm veel voor terug, het begint allemaal een gewoonte te worden en alles valt op zijn plaats. We zijn altijd bezig waardoor de dagen vliegen. Ik amuseer mij echt en we proberen zoveel mogelijk van dit avontuur te genieten! Wat het weer betreft hebben we af en toe wel frisse dagen waarop we een vestje moeten aandoen. Ze hebben ons gezegd dat februari nog wat ‘loco’ doet, maar dat maart en april suuuper warm zijn. Joepie! Dit weekend gaan we een weekendje naar Antigua. Een blijkbaar hele mooie stad. Foto’s en de blog volgen uiteraard! Veel plezier op Bal-Perte-Total en Groen-wit van ’t weekend. Ik zal het heel hard missen. Allen daarheen om er in mijn plek ene te pakken!
Dikke dikke dikke kussen en knuffels!
Hannelore
