little by little

Zaterdag vertrokken we vroeg met de taxi naar Monterrico. Adalberto had den taxi geregeld en hij was er om 6u ook bij om ons op te pikken en ons te verzekeren dat ne goeie en veilige chauffeur was. Na den directeur terug af te zetten aan z’n huis reden we verder. De rit ging goed. Opeens stopte de weg en kwamen we aan water en de enigste optie was: met den auto, op den boot, op het water. Ik heb het er al ni mee & toen ik diejen boot zag… Achja, grenzen verleggen?

“little by little” verder lezen

Let them be little!

In mijn vorige blogbericht vertelde ik al dat we vorig weekend naar Monterrico zijn geweest. We vertrokken zaterdag om 6 uur ’s morgens met de taxi. We waren wel even geschrokken toen Adalberto ook uit de taxi stapte. ‘Dieje gaat toch nie helemaal meerijden?’ Nee, Adalberto wilde er gewoon zeker van zijn dat alles in orde was. (Ocharme, speciaal daarvoor zo vroeg uit zijn bed gekomen…) Tijdens de rit veranderde onze comfortabele taxi al snel in een sauna, duidelijk een temperatuurverschil! Toen we dachten dat we er eindelijk waren, vertelde de taxichauffeur ons dat we nog met de auto over het water moesten. In zo’n krakkemikkelig, houten bootje. HELP! Hannelore zag het even niet meer zitten maar we hebben uiteindelijk goed gelachen en genoten van het mooie uitzicht.  “Let them be little!” verder lezen

Geniet vandaag, herhaal ’t morgen.

Dag liefste vriendjes en familie, hier ben ik weer!

In mijn vorig blogbericht vertelde ik je dat we vorig weekend (4-5 feb) naar Monterrico gingen. Wat een zalige badplaats! Het strand heeft zwart gekleurd zand, dit komt door enkele vulkaanuitbarstingen. Als je meer over onze trip wilt weten is er binnenkort een korte samenvatting op Elien haar blogbericht.

Hier heb ik wel enkele mooie sfeerbeeldjes van onze zeeschildpadjes, de boottocht in de Mangrove, zonsondergang  en uitzicht van ons hotelletje! “Geniet vandaag, herhaal ’t morgen.” verder lezen

Weekendje weg naar Antigua

Zaterdag vertrokken we gepakt en gezakt met een typische Guatemalteekse bus richting Antigua. Heel schoon zo’n bus. Maar handig en veilig? we wisten dat het eerste wat we moesten ondergaan de bergbochtjes waren. Op de weg naar Comalapa twee weken geleden viel dit goed mee dus ik had er goeie hoop in om niet mottig te worden. Den buschauffeur dacht er echter anders over. Gelijk in ne rallway zoefde dieje daar naar beneden. Veel mensen, bochtjes op speedtempo, rammelende bus. Ik had het helemaal gehad en we waren nog niet eens in 1/3. Overstappen in Chimaltenango ging vlot. Mensen staan als je van de bus stapt meteen te roepen en loodsen je zo naar de juiste volgende bus. Die bus was voller gevuld, maar wij hadden nog een goei plaatske. Begon daar ne zanger die niet kon zingen daar een optreden te geven. Lachen uit miserie. Al bij al wel een vlotte rit.

“Weekendje weg naar Antigua” verder lezen