in Antigua hadden we een hele leuke dag met de meisjes. En ik denk zij ook. We hebben gelachen. Enorm veel. ’s Morgens zijn we pannenkoeken (ons Katy tiramisu) gaan eten. Daar spraken we af met de mannen en vrouwen achter ViaPanam. Gezellig en leuk om nog is met Vlamingen te praten. Daarna gingen we in de grote souvenierwinkel binnen. Daar mocht Katy iets kleins kiezen en Emelie iets groters voor haar verjaardag. Vonden ze heel leuk. Daarna 2 pizza’s gedeeld in een Italiaans restaurant. Giere van het lachen, want die vonden alles ‘wauw’. Het concept mes was ook nieuw. Toen we wilden helpen zeiden ze dat ze het wilden leren. Ook het toilet zorgde voor verwondering: ‘Kijk Emelie, hoe een mooi toilet’. Ze hebben zeker 5 minute hun handen aan de wauw-kraan gewassen. Daarna rondgewandeld in Antigua en naar de belangrijkste dingen gaan kijken. En natuurlijk foto’s genomen als herinnering aan deze dag. ’s Avonds sloten we af in de Mc Donalds. De eerste keer in hun 7&11 jarig bestaan. Zalig om die zo te zien genieten. 
Zondag, keizerrijden in Hoevenen. Ik werd wakker en het was al vrij laat in België. Toch was het nog spannend afwachten wie keizer werd. Ik wist dat em naar Berendrecht ging gaan. Ah ja, Vermeylen is er is ne keer niet, het zou typisch zijn. Wie van de 4,… het werd de Vincent. Het moest er na al die overwinningen ganzerijden in de lagere school ooit van komen, haha! Ik kon weer volgen via de live videochat met reporter Trijntje. Waarvoor dikke merci! Volgens mij geroepen zoals ik zou geroepen hebben op ’t plein in Hoevenen. Wat was ik blij, al had ik door de slechte wifi eerst echt niet door wie de kop had, maar ik had wel door dat het ne goeie was, want iedereen die bleef maar roepen en springen! Ook al was dit waarschijnlijk één van de moeilijkste dagen van heel mijn verblijf hier, ik heb me echt flink gehouden. Al wilde ik echt wel eventjes in ’t ganzehof zijn. Maar écht enorm graag. Je kan je niet voorstellen hoe graag… Maar door lieve Jolien haar gebel was ik er af en toe bij.
Hier was de verjaardag van Emelie en Naomi en dus kon ik toch nog feesten. Weliswaar op een andere manier. Het was een leuk feestje: frietjes, kip, patatjes met mayonaise, cola en taart. Ook mochten de kindjes op de piñata slaan. Super om te zien. Er waren ook vriendinnen en nog meer familie. Een hele bende! Tijdens al het gemis naar huis die dag, besefte ik ook hoe moeilijk ik het zal hebben om de familie, de collega’s, de vrienden hier achter te laten… Het is hier een beetje een tweede thuis geworden en je weet niet wanneer je terug zal keren, dus dat zal het waarschijnlijk een moeilijk afscheid maken binnen 23 dagen. Al ben ik er zeker van. Ik kom terug op bezoek!
Maandag weer naar onze klas. We werkten verder rond het lichaam, maar nu ook rond tanden & rond de dokter. We lieten ze elkaar tekenen met krijt op de speelplaats, we speelden eventjes spelletjes op de speelplaats, ze maakten een matrix, poetsten tanden en we herhaalden de cijfers. Weer een toffe dag.
In de namiddag beslisten Elien en ik om onze was naar ‘la lavanderia’ te doen. De wasserette, want ik had enorm veeel kleren die gewassen moesten worden en die manier van hier is niet goed voor mijne rug & hij is al zo slecht. Daar gekomen moesten we onze was wegen en zo beslisten ze de prijs. Ik had ongeveer 7 kilo was en het kost me de volle €3,75. Waarom heb ik dit niet eerder ontdekt?
In de namiddag vergezelde we Brenda tijdens de speeltijd en spraken we af dat wij morgen een lesje Engels geven en woensdag haar bewaking overnamen. Dit omdat we haar nog steeds dankbaar zijn dat ze naar de namiddag is verhuist en we natuurlijk graag helpen waar we kunnen.
Dinsdag in de klas hadden we een moeilijkere matrix voorzien voor onze hele sterke kleuters. Gloria, de allersterkste, kon deze na een beetje zoeken helemaal alleen maken. Het is zalig om te zien hoe fier ze op zichzelf zijn. Om de knipvaardigheden te oefenen lieten we ze pilletjes tekenen, deze uitknippen en ze dan op kleven in een doosje. Ook speelden we een spelletje waarbij ze moesten rollen met een dobbelsteen, moesten kijken welk lichaamsdeel erop stond en dan een pleister kleven op het juiste. Voor velen was een dobbelsteen weer een nieuw concept. Op het einde van de dag lieten we ze nog even in de speeltuin & ondertussen keek ik al eens bij enkele kindjes uit het eerste hoever ze stonden met lezen. In de kring oefenden we nog even de cijfertjes in.
In de namiddag hielpen we juf Brenda met een lesje Engels. We lieten de kindjes een stamboom maken met prentjes die we hadden getekend. Deze kleefden ze op in hun schriftje en klassikaal leerden we dan de Engelse woorden aan. Op het einde van hun klasdag ontmoette ik de mama (eigenlijk tante) van mijn petekindje. Een hele lieve vrouw die me heel dankbaar is. Daarna keken we nog eventjes naar de verkiezingen van het middelbaar. De school bestaat deze week 9 jaar en dat vieren ze. Elk jaar kiezen ze een nieuwe señorita liceo nuevo horizonte, een señorita simpatia een een señorita deportiva (sport). Leuk om te zien.
