Live your dreams!

 Vrijdagavond hadden we nog een leuke avond met de familie. Voor het avondeten wilde Katy graag nog een ‘toerke’ gaan lopen. Tegen dat snoetje kunnen wij geen nee zeggen, dus trokken we onze sportbroekjes aan. Ook na het eten hadden we nog veel plezier met Katy, Emilie, Naomie en Angie. Iedereen deed gek met heel veel gelach als gevolg. Leuk om onze week op deze manier af te sluiten.

Ook zaterdag was voor ons een topdag. We namen Emilie en Katy mee naar Antigua voor een verwendagje. We besloten om met de taxi te gaan en maar goed ook! Na vijf minuten waren zowel Emilie als Katy al misselijk (wat zou dat wel niet in zo’n bus geweest zijn). Uiteindelijk vielen ze beide in slaap en werd het toch nog een aangename rit. Eenmaal aangekomen in Antigua, ging er een hele nieuwe wereld voor hen open. ‘Wauw!’ We begonnen de dag met pannenkoeken bij Café Condesa. Hier hadden we ook afgesproken met andere Belgen (meer daarover kan je terugvinden op onze facebookpagina). Daarna was het tijd om wat te winkelen en souvenirtjes te kopen. Ook Emilie en Katy mochten een cadeautje kiezen. Voor Emilie werd het een iets groter cadeau omdat ze bijna jarig is. ’s Middags aten we pizza, dit is het lievelingseten van Katy. Maar ga met die twee eens naar een restaurant…. We kregen mes en vork maar een mes? Dat kent Katy niet. Al deed ze toch haar best om zelf haar pizza te snijden. Na ons middageten wandelden we nog door Antigua en het park om uiteindelijk onze dag af te sluiten bij McDonalds. Voor beide de eerste keer in hun 7- en 11 jarig bestaan. Na het eten mochten ze natuurlijk ook gaan spelen in de speeltuin. Voor ons zijn dit hele normale dingen, maar voor hen is het heel speciaal. Ze genoten ervan en ook wij genoten mee toen we die oogjes zagen fonkelen. Echt een geslaagde dag voor zowel ons als Katy en Emilie.

Na een lange, vermoeiende maar leuke dag, gingen we nog even met de familie naar de kerk. Daar stond alles klaar voor de processie van zondag. Op de heenweg was het weer een wedstrijd ‘om ter meeste mensen in een tuktuk krijgen’. Ja, daar zaten we dan met elf!

Zondag konden we eindelijk nog eens wat langer slapen omdat we een dagje thuis bleven. In de voormiddag schreven we kaartjes naar onze familie in België en zocht ik ook wat foto’s bij elkaar voor de petekindjes die we nog gaan bezoeken. Na de middag was er een groot verjaardagsfeest voor Naomie en Emilie. Vrienden en familie werden uitgenodigd en alle tafels werden buiten gezet. Eindelijk eens aan een echte tafel eten! Geen feest in Guatemala zonder piñata natuurlijk! Iedereen mocht om de beurt slaan en het leek wel even alsof de hele familie al vijf jaar geen eten had gehad toen de snoepjes er uit vielen. Na het feestje kreeg iedereen ook een zakje met lekkere dingen, net zoals vroeger! In de late namiddag hielpen we Katy, Emilie en Naomie met het schrijven van brieven in het Nederlands. Katy en Emilie kochten in Antigua een kaartje voor hun peetouders en Naomie knutselde zelf iets in elkaar. Ze appreciëren echt wat hun peetouders allemaal doen voor hen. Na het eten gingen we met een deel van de familie naar de processie kijken. Heel speciaal allemaal! Op straat liggen grote tapijten en even later komt er een stoet voorbij. Ook Ana (de directrice) en Teresa (die van de bibliotheek) liepen mee met de processie. Normaal mogen we niet buiten komen in het donker aangezien het te gevaarlijk is, maar met de familie erbij is het geen enkel probleem. Ons mama is wel heel bezorgd en zorgde er voor dat we tijdens de drukke momenten steeds in het midden van de familie stonden. Het was weeral een gezellige afsluiter van een geslaagd weekend.

Op maandag werkten we in de klas nog wat verder over het lichaam. Deze week gaan we ook een beetje werken rond de dokter. We begonnen de dag zoals altijd in de kring. Je merkt dat de kleuters meer en meer het klasgebeuren begrijpen en dat er meer routine en structuur in zit. Na het morgenritueel, trokken we met de hele klas naar buiten. Daar mochten de kleuters elkaar overtekenen met krijt, dit vonden ze heel fijn om te doen. Aangezien de speelplaats vrij was, namen we de tijd om even een bewegingsmomentje in te lassen. Nadien mochten de kleuters nog tanden poetsen. We hadden een grote mond getekend en gelamineerd. Met een stift maakten we dan zwarte vlekken op de tanden die de kleuters met een tandenborstel mochten wegschrobben. Een groot succes! Ook lieten we kleuters een matrix maken waarbij ze de juiste kleur en hoeveelheid medicijnen moeten zoeken. Na de middag zouden we op huisbezoek gaan bij de petekindjes. Door een meisje dat erg ziek was, kon dit niet doorgaan. Lidea ging met haar naar een ziekenhuis in Antigua (een van de betere ziekenhuizen). Wij hopen alvast dat het snel beter gaat met haar!

Op dinsdag speelden we in de klas een gezelschapsspelletje. De kleuters hadden voor hen een mannetje liggen en een hoopje pleisters. Door met de dobbelsteen te gooien, konden ze achterhalen waar hun mannetje pijn had. Op die plaats mochten ze dan een pleister kleven. Wie als eerste op alle zes de lichaamsdelen een pleister had, was gewonnen. Ook maakten de kleuters op papier een pot met pilletjes. Eerst moesten ze rondjes tekenen die ze daarna uitknipten en op hun papier kleefden. Bij de ene was het al wat gemakkelijker dan bij de andere. We maakten ook tijd om weer even met de kleuters in de speeltuin te spelen. Dit doen ze nog steeds heel graag! Om terug naar de klas te gaan, zongen we ‘soy una serpiente’ en om de dag af te sluiten, zongen we nog een keer ‘cabeza, hombros, rodillas, pies’ (beter bekend als ‘hoof, schouders, knie en teen’). Ook zingen vinden de kleuters heel fijn om te doen, ze genieten hier echt van.

                       

In de namiddag hadden we geen kindjes in onze huiswerkklas dus hadden we wat meer tijd om onze Engelse les voor te bereiden. Omdat juf Brenda voortaan in de namiddag les moet geven (omdat wij in haar klas zitten), hadden we voorgesteld om haar te helpen met bepaalde lessen. Onze les ging over de familie. We hadden prentjes voorzien van de hele familie die de kinderen moesten uitknippen en opplakken. Aan de hand van deze prentjes, konden we dan de Engelse termen aanleren. De prentjes hebben we nadien cadeau gedaan aan Brenda, zo kan ze in de loop van de week alles nog eens herhalen. Voor ons is het een hele andere manier van lesgeven maar ook leuk om te doen. Dit vind ik ook zo fijn aan de stage hier. De leerkrachten en de school leren veel van ons en tonen interesse in onze manier van werken. Maar ook wij leren hier zo veel van hen. Vooral de manier waarop ze met de kinderen omgaan en hoe ze voor de klas staan.

 

Op woensdag stempelden de kleuters met watjes in de klas. Met een wasknijper zorgden we ervoor dat ze de watjes beter konden vasthouden. Ook herhaalden we het spelletje met de pleisters en maakten we tijd om de eerdere werkjes af te maken. In de namiddag deelden Hannelore en ik kleedjes uit die ik van tante Natalie had gekregen. Het petekindje van mama en papa en het petekindje van Hannelore kregen er één. De andere kleedjes zijn wat te klein voor de kinderen hier op school en gaan dus naar Lidea. Lidea kent de families goed en weet ook wie ze het hardst nodig heeft. Zelf gingen we in de namiddag ook al op bezoek bij het petekindje van Charlotte en bij het petekindje van de ouders van Hannelore. Het blijft confronterend om te zien hoe deze families leven. Binnenkort gaan we ook bij de anderen nog op bezoek.

                                   

Na school gingen we nog snel onze was ophalen. Deze hadden we weggebracht om te laten wassen. Het was best veel en er waren ook grote stukken, zoals handdoeken, jeansbroeken,… bij. Uiteindelijk kregen we voor drie euro onze was proper terug! Eenmaal thuis gekomen wilden Hannelore en ik nog douchen. Één probleem, er was geen warm water. Heel het huis stond op stelten want iedereen was op zoek naar het warm water (volgens ons mama was er ergens een plaats waar het warm water weg liep). Uiteindelijk werd er water warm gemaakt op het vuur en moest Hannelore zich daarmee wassen. Ik had meer geluk want tegen dat ik ging douchen, werd het warm water weer gevonden! (Vraag me niet hoe want ik snap er helemaal niets van!)

Op donderdag was er veel te doen op school. Het waren ‘verkiezingen’ voor het kindje van de school. Voor elke graad werd er een kind gekozen dat zijn of haar talent mocht laten zien. Voor de preprimaria was dit het petekindje van mama en papa. Haar talent was schilderen. Heel schattig om te zien allemaal en er zaten ook een paar hele leuke, originele acts bij. Tijdens de middag bleven we op school om voor de kinderen van het bergdorpje ‘Paya’ te koken. Uiteindelijk hebben we enkel mee gegeten want tegen dat al onze kleuters naar huis waren, was het eten al lang klaar. Achja, we hadden toch een gezellige middag met de kindjes van Paya. In de namiddag bleven we op school om onze blog te maken.

                             

Na school gingen we nog even naar de kerk. Voor de kerk is een basketbalveldje en de leerkrachten van onze school moesten een wedstrijd spelen. (Deze keer moesten wij niet meedoen, gelukkig maar!) Na de wedstrijd gingen we naar het huis van de mama van Lidea. Hier hielpen we Lidea met spaghetti maken voor de peetouders uit België. Om 19u had Lidea afgesproken met de peetouders maar om 19u10 dacht ze er opeens aan dat ze de peetouders aan hun hotel zou ophalen. Ik denk dat dit de eerste keer is dat ik iemand uit Guatemala heb zien stressen. We stelden voor om de peetouders te gaan halen in tuktuk (want te voet mag niet, dat is gevaarlijk). Uiteindelijk hadden we een gezellige avond met Lidea en de peetouders uit België.

Vandaag, vrijdag, maken we in de klas nog dokterstasjes. Volgende week is het hier Semana Santa en is het dus een weekje vakantie hier. Na de vakantie komen de kleuters nog twee weken naar de klas en helaas vertrekken we daarna alweer naar België. Vandaag gaan Hannelore en ik ook nog op huisbezoek bij onze petekindjes terwijl Charlotte even alleen voor de klas staat.

 

Tot volgende week!

Elien