Hier eventjes een blog over onze mooie trip doorheen Centraal America.
Op donderdagnamiddag waren we met een grote rammelbus naar Antigua vertrokken. Deze rit verliep erg vlot. Wanneer we hier aankwamen wilden we eerst met een tuktuk naar onze hostel (Wichoo & Charlies) om onze rugzakken kwijt te spelen. Voor we eindelijk aan dit hostel aankwamen hebben we wel door heel Antigua gereden omdat de tuktukchauffeur het natuurlijk niet meteen vond. Ook was hij een echte oplichter. Voor deze rit vroeg hij wel Q100.. Terwijl je steeds maar Q3 per persoon moet betalen. We lieten ons niet doen en gaven hem uiteindelijk dan maar Q15 (€1,88). Hij was er niet blij mee en bleef maar klagen. Echt ne zeveraar.
Toen we in ons hostel binnenkwamen hing er een erg gezellige sfeer. Echt een zalige plek in zo’n drukke stad. Ieders kreeg een eigen hokje om in te slapen. Echt leuk maar het gaf wel een claustrofobisch gevoel. In het vierde hokje sliep een Duitser die bijna doodging in het water van Hannelore.
Na het uitladen van ons gerief waren we naar het centrum gestapt. Dit was maar 5min stappen. In winkeltjes hebben we zonnecrème, aftersun en eten voor vrijdagochtend &-middag gekocht.
Mmmm ook Belgische Chocoladeee. Zie hoe gelukkig ik was. 😀
Hierna zijn we opzoek gegaan naar een gezellig restaurantje.. In Antigua heb je heel veel fastfoodketens, dure restaurantjes en goedkope restaurantjes. We belanden natuurlijk in een ‘duur’ restaurantje. Dit was een gezellige steakhouse waar je in groep kon bestellen. Toen we een tafeltje voor 3 kregen zagen we pas dat dit een dure keuze was. Maar we werden echt verwend als koninginnen. De ober legde zelfs onze serviet op onze schoot en gaf ons al een soepje als voorgerecht. haha.. Oeps.. We bestelde een gerecht voor 2 personen zodat het toch niet te duur zou uitvallen.. Hiervoor kregen we 4 gigantische stukken vlees, gegrilde patatjes en lekkere groentjes.. LEKKER! Mmm biefstuk! Uiteindelijk moesten we ons geen zorgen meer maken want het was in totaal niet zoveel dan dat we dachten. €14 Per persoon voor 4 lekkere grote stukken vlees .. Dat kan nog wel gaan eh.
Na het restaurant bezoek zijn we maar al naar huis gegaan omdat we eindelijk nog eens goed wilden douchen. Maar op straat zagen we natuurlijk opeens die tuktuk chauffeur terug.. Wij met schrik in ons broek achter een auto gaan verstoppen tot hij voorbij was gereden. Man man man.. Na een super koude douche zijn we maar gaan slapen want vrijdag moesten we om 4:45 opstaan om 12 uur lang in een bus naar Mexico te zitten.
De volgende dag (vrijdag) was het busje vrij goed op tijd. Hier zaten we goed in. Jammer genoeg bleef dit niet zo en moesten we overstappen in een iets grotere bus. In dit busje had ik geen nek leuning en we moesten nog 7 uur gaan.. Hier had ik toch even moeten afzien.. Voor de grens moesten we uitstappen en letterlijk over de grens stappen. Dit was super zwaar met de rugzak in zo’n warm weer. We hebben tweemaal ons paspoort moeten laten bekijken. 1 Keer voor een stempel en de andere keer voor het visum. Deze is gratis onder 7 dagen verblijf. Nadat we in Mexico aankwamen kregen we een beter busje.
Mexico is heerlijk. Ik had echt een verkeerd beeld over dit land. Ik dacht dat het een droog klimaat had met onvriendelijke mensen. Niet dus. Je hebt hier zo’n mooie regenwouden vol met dieren en de mensen doen zo goed mogelijk hun best zodat je het goed hebt.
Na 12 uur rijden kwamen we eindelijk aan in San Christobal de las Casas. Dit is een levendige stad vooral in de avond. Ergens heeft het wat weg van Antigua (mooie stad in Guatemala). Het enigste grote verschil is dat er hier geen tuktuks rijden en ze hier random vuurwerk afschieten.
Het hotel (Posada Sancris) had ook een wauw effect. We kregen zo’n ruime kamer met elk een groot bed en een douche waar je wel met 10 kunt instaan. 4 Nachten hier verblijven zag ik wel zitten.
Op zaterdag hadden we besloten om een rustdag/shop-dag te houden. Eerst eindelijk nog eens uitslapen ook al was dit niet echt gelukt en daarna een lekker vers ontbijtje van fruit. De souvenirmarktjes van San Christobal zijn echt niet goed voor mij. Hier heb ik veel te veel souvenirs gekocht voor vrienden en familie. Aiaiai.. En onze vakantieweek moest nog beginnen.
Muchos Pomponesssss
Op zondag zijn we de Cañón van San Cristóbal gaan bezichtigen. Dit was een mooie dagtrip van enkele uurtjes waarop je op safari gaat in een boot. Niet enkel de grote krokodillen, apen, gieren of pelikanen langs het water waren erg fascinerend ook het uitzicht van de Cañón was gigantisch mooi.
Op maandag waren we naar Agua Azul ( het blauwe water) gegaan. Dit was misschien wel 4 uur rijden met de auto maar zeker de moeite waart! Het water zag er inderdaad niet normaal helder blauw uit.
Na een lekker plonsje zijn we maar terug met taxi naar San Christobal gegaan. ’s Avonds zijn we voor de laatste keer lekker Mexicaans gaan eten in La Lupe (Een super goed restaurant!!). Die dag voelde ik me niet zo goed. Ik had een grote verkoudheid gekregen van de airco en mijn maag was ook niet in orde.
Op dinsdag zijn we vroeg opgestaan om met een bus naar Palenque te rijden. Dit was een rit van wel 9 uur. De bus maakte een grote omweg waardoor we via Tabasco 200 km te veel hebben gereden. Echt stom omdat we in Palenque nog een volgende bus wouden nemen naar Flores (terug in Guatemala). Dit was niet gelukt en hadden we maar overnacht in Palenque .
Op woensdag zijn we in de ochtend eindelijk vertrokken naar Flores (terug in Guatemala). 3 uur rijden naar de grens en hierna nog 5 uur rijden naar Flores. Dit verliep vrij vlot. Toen we aan ons hotel aankwamen zagen we dat we een goede hostel (Péten Express) hadden uitgekozen. Deze had een lekker zwembad en een jacuzzi maar dan zonder brubbels. De activiteiten dat we zouden doen in het Nationale park van Tikal kon je daar boeken dus dat was wel handig.
Op donderdagnacht 3:00 stonden we op om de zonsopgang te bekijken op een piramide van de Maya’s, jammer genoeg zagen we weer niets van de zon maar hoorde je wel geweldige geluiden. Het oerwoud werd wakker en je hoorde het gebrul van de brulapen samen met alle vogels. Echt spectaculair. Achteraf zijn we door het park gegaan en hebben we heel wat verschillende dieren gezien zoals Spider apen, super veel toekans, vleermuizen, papegaaien, soort van wasbeer en bevers. Echt overal zag je wel een wild dier! Ook de Tikal was ongelooflijk mooi!
Elien was al enkele dagen niet zo goed en op dat moment kon ze even niet meer. Onze gids (met een beetje ADHD) bracht ons meteen naar een dokter dat in het park werkte en vertelde wat ze had. Dit werd sneller dan verwacht opgelost. Ook was de dokter gratis dit was verzekerd bij inkom van het park.
Na het bezoek aan Tikal ben ik en Hannelore naar een Ziplinepark gegaan. Dit waren 8 ziplines doorheen het oerwoud. Op het bordje van deze activiteit stond dat dit op eigen risico was maar hier veranderde mijn gedacht helemaal niet van. Het was super leuk om te doen en de gidsen waren erg grappig!
Op het eiland (Flores) hadden we nog even de zonsondergang meegepikt en hadden we nog lekker gegeten.
Vrijdag waren we weeral weg naar onze volgende en laatste bestemming van onze week vakantie, Semuc Champey. Hier hebben we weer op de bus gezeten voor minstens 8 uur. De laatste Hostel van deze vakantie heette Zephyr Hostal. Dit kende we via de bekende foto via Pinterest. Toen we hier aankwamen zag het er geweldig uit. Je zat op een kam van een berg dus je kon geweldig ver kijken. Je zag dus een mooie zonsopgang en zonsondergang op dezelfde plaats. Hier was een zwembad met bar, een goed restaurant en een zalige sfeer. Wel was het heel druk, jammer op zo’n mooie plaats in de natuur natuurlijk. Met de zonsondergang had ik even een plonsje gedaan, dit was zalig na zo’n lange rit.
Op zaterdag had Hannelore en ik ons ingeschreven voor een dagtrip naar Semuc Champey. Hier hadden we enkele avontuurlijke activiteiten gedaan. Elien was nog steeds niet goed, zij bleef een hele dag in bed.
Onze dag ging als volgt:
Eerst 2 uur zwemmen en kruipen in een grot met een kaarsen. Ook van een hoge rots afspringen zat er eens bij. Hier was Hannelore de eerste van heel de groep, en hierna ik. Voor de tocht moesten we niet alleen ons zwemgerief aandoen maar ook sneakers. Dit gaf een heel erg mooi zicht natuurlijk! Jammer dat we van deze tocht geen foto’s hebben. Na de tocht in de grot zagen we er zo uit.
Na de grotten ben ik van een hele hoge schommel en een brug afgesprongen in de rivier van Semuc. Dit voelde super goed!
Na het middageten zijn we gestart aan de hike van de dag. Dit was misschien maar een 30 à 40 minuutjes stijgen, toch was het super zwaar in dit weer. Eindelijk kwamen we aan en zagen we het bekende uitzicht van Champey. Dit was zeer mooi. Jammer van alle toeristen.
Na zo’n zware wandeling mochten we eindelijk een lekkere plons nemen in de rivier! Dat had ik toch wel even nodig! Het water was zalig van temperatuur, Hannelore en ik konden er weer tegenaan! En ergens was Elien steeds bij ons!
Toen we terug in hostel aankwamen was Elien nog steeds niet veel beter. De hostel hadden we een beetje verkeerd ingeschat. Plots zagen we overal kakkerlakken rond lopen. Bah.. Er liep er zelfs 1 onderuit mijn deken.. Door even de held van ons drieje te spelen had ik enkele kakkerlakken en spinnen moeten doden. Na maar 3 uur slaap door nog al dat lawaai van de bar vertrokken we op zondag naar ons huisje in Comalapa.
We hebben misschien een hele mooie vakantie gehad maar deze was wel erg zwaar. Steeds 8 uur in een busje zitten heeft heel wat nadelen. Algoed zijn deze busjes nog vrij luxueus en kan je ze bijna niet vergelijken met die van in Madagascar. Ook mis ik wel mijn travelbuddy Brett. Ik heb het toch echt wel gevonden met haar!
Nu ben ik erg blij dat ik terug in Comalapa ben. Het is zo’n zalige stad waar de zon altijd schijnt. De mensen zijn hier vele aangenamer en laten je meer met rust. Ook had ik mijn kindjes erg gemist! Het zijn zo’n schatjes!
Deze week gaan we het hebben over het lichaam. Ik ben eens benieuwd ofdat ze weten waar hun neus staat op hun gezicht!
Vele kusjes
Charlotte
XOXOX