A little progress each day adds up to big results!

Vorig weekend hebben we een rustig weekend gehad. Op zaterdagochtend gingen we van winkel tot winkel om materialen te zoeken om ons te verkleden. In de namiddag stond er namelijk een verkleedfeestje met de familie op het programma. Uiteindelijk vonden we wat gele plastiek, papier en touw waarmee we leuke bijenpakjes knutselden. Ook leerde Sonja ons hoe we tortilla’s en tostada’s moeten maken, dat laatste ga ik zeker eens proberen als ik terug in België ben! In de namiddag toverden we onszelf om tot bijtjes. De hele jonge bende van de familie was verkleed en moest ook één voor één dansen. Ook wij moesten er aan geloven en dansten op maya de bij, met assistentie van Dina die een bloem was. Daarna speelden we voor Jury en moesten we beslissen wie de winnaar was, proficiat Katy! Het was een gezellige namiddag met de familie waarbij we veel gelachen hebben.

Op zondag gingen we in de voormiddag even naar de markt om wat fruit te kopen en naar de winkel om koeken en chips te kopen (het moet wat in evenwicht blijven he 😉 ). Voor de rest genoten we van de zon, zochten we al wat info op voor onze vakantie en genoten we van onze douche. Ook al deden we niet zo veel, het weekend vloog weer voorbij en al snel was het weer maandag.

Zoals elke maandag spraken we af met Adalberto om een nieuwe weekplanning op te maken. Deze week hadden we veel inspraak en we besloten om verder te werken aan ons ‘zorgklasje’ en om ons voor te bereiden op ons klasje dat maandag eindelijk kan beginnen. Maandagvoormiddag namen we nog leerlingen van het eerste leerjaar uit de klas om te oefenen op de klinkers. Net zoals elke andere middag gingen we ook thuis eten en eenmaal thuis gekomen, zag ik meteen dat Sonja frietjes aan het bakken was. ZA-LIG! (Al was het vooral een poging van haar om me hier in Guatemala te houden nadat ik zondag had verteld dat ik sowieso terug naar België ga omdat ik de frietjes en de chocolade mis.) Bedankt Sonja voor de lekkere frietjes, maar ik ga toch terug naar België. In de namiddag werkte we nog eens aan onze bachelorproef. Minder leuk, maar dat moet ook gebeuren.

Op dinsdag kwamen we op school en was de directeur een printer aan het installeren voor ons, we worden hier nogal verwend! Daarna gingen we op pad om meubels te kopen, of ja toch al uit te zoeken want we hadden nog geen centjes. Later deze week gaan we dan terug om ze te kopen. Na ons uitstapje hielpen we nog zoals elke dag in het winkeltje en namen we enkele kinderen uit de klas om te oefenen op taal. In de namiddag hadden we dan weer tijd om ons zorgklasje van woensdag voor te bereiden. ’s Avonds stonden Sonja en Sandra (van onze familie) plots in onze kamer met de vraag of we enkele Engelstalige brieven wilden vertalen naar het Spaans. Maandagavond deden we er ook al drie, maar nu waren het brieven van alle kinderen uit de klas van Sandra, een heel werkje dus!

Op woensdag werkten we met enkele kleuters aan het knippen, scheuren, plakken en tekenen in ons zorgklasje. Deze keer zonder de hulp van Andrea want zij komt vanaf nu enkel in de namiddag om ons te helpen, maar het gaat goed! Tijdens de middag gingen we weer snel naar huis omdat we niet zo veel tijd hadden om naar huis te wandelen, te eten en terug naar school te wandelen. Maar eenmaal thuis aangekomen belde Adalberto dat we later naar school mochten komen omdat Teresa een afspraakje met de kinesist had geregeld. Hadden wij even geluk seg. Even later stond Teresa voor de deur met de kinesiste, want ja… die kwam naar ons thuis. Normaal hadden we van 14u tot 16u een spelletjesnamiddag gepland met kinderen uit de kleuterschool en het eerste leerjaar (die in de namiddag terug naar school komen), maar zoals alles hier, liep ook dit niet zoals gepland aangezien er geen kinderen waren.

 

Ondertussen hebben we een planning opgemaakt voor de volgende twee maanden. Elke dag in de voormiddag werken we in ons eigen klasje met de 5-jarigen (hopen dat ze tegen maandag genoeg kindjes vinden!). Op dinsdagnamiddag gaan we verder met het begeleiden van kinderen die moeilijkheden hebben met bepaalde delen van de leerstof, vragen hebben of een woordje Nederlands willen leren. Dit met kinderen van de lagere school die dus in de namiddag terug naar school komen hiervoor, hopen dat het werkt! Op donderdagnamiddag gaan we verder met onze spelletjes- en jeugdbewegingnamiddag en op vrijdagnamiddag zijn we vrij. De andere vrije momenten gebruiken we om voorbereidingen te maken voor onze klas.

Op donderdagvoormiddag gingen we verder met het voorbereiden voor ons klasje om dan in de namiddag al wat speelgoed te gaan kopen. We kochten al een klein keukensetje, enkele auto’s en popjes voor onze klas. De rest kopen we volgende week aan. Ook kregen we te horen dat de meubels pas dinsdag gekocht zullen worden in plaats van morgen (vrijdag). Ja, dan zullen we de eerste dagen maar op de grond gaan zitten en onze plan trekken. Gelukkig zijn we daar ondertussen al de beste in.

Op vrijdagvoormiddag was er geen school en spraken we met de leerkrachten om half 8 af aan de kerk. Vroeg uit ons bed dus. Al was ik wel wat teleurgesteld toen bleek dat de leerkrachten nog moesten ontbijten, ik had nog wat langer kunnen slapen. Eenmaal iedereen klaar was, vertrokken we weer te voet naar een andere school hier een beetje verder. We gingen namelijk naar ‘den basket’ zien. Maar net zoals alles hier, verliep ook dit totaal anders dan gepland. Eenmaal aangekomen zeiden ze dat we zelf ook basket gingen spelen. Het waren leerkrachtenteams van verschillende scholen die tegen elkaar moesten spelen. Ik vertelde hen al dat als wij zouden mee doen, winnen er niet echt in zit maar toch kwam ik er iet onderuit. Hannelore en ik zouden om de beurt meespelen. Ik ging als eerste maar toen ze zagen hoe goed ik was (niet dus!), moest Hannelore niet meer. De enige reden waarom ik mee mocht doen, was omdat ik veel groter ben dan de mensen hier. Het was dan ook grappig toen één van de tegenstanders voor mij kwam staan (ter verdediging) en ik er twee koppen bovenuit stak. Maar bon, die mensen daar hebben nog eens goed kunnen lachen! Graag gedaan. Het was echt weer een fijne voormiddag met alle leerkrachten, ook leuk om te zien hoeveel ze hier samen doen en wat voor band ze hebben.

In de namiddag gingen we eerst nog snel naar de markt om groenten te kopen. We hadden namelijk aan Sonja beloofd om een keer pasta te maken zoals wij die in België maken. Met lekkere, verse tomatensaus! Meteen daarna gingen we naar school om onze blog te schrijven, alleen één groot probleem… er was geen elektriciteit, wifi, 3G,… doordat het zo hard aan het waaien was. We zijn dan maar meteen naar huis gegaan om gehakt te gaan kopen en aan onze spaghetti te beginnen. Al was dat gehakt ook niet meteen een groot succes. Doordat er geen elektriciteit was, kon de slager ook geen vlees in zijn molentje gooien. Toen we terug elektriciteit hadden, zijn Hannelore en Charlotte dan toch nog snel met de tuktuk vlees gaan halen om onze spaghetti compleet te maken. En het smaakte! De familie vertelde ook dat ze dit gaan maken in mei als de bomma jarig is. Echt super fijn dat ze ook open staan voor onze gewoontes, eten,….

Dit weekend zijn we naar Monterrico geweest om te ontspannen,daarover lees je vrijdag meer in onze blog!

Dikke zoen! xxx

Elien

 

 

 

 

(Oja, deze week hebben we ook ontdekt dat de post hier in Guatemala al sinds november stil ligt. Kaartjes zullen daarom ook niet aankomen… helaas pindakaas! Om kaartjes naar België te sturen hebben we wel een alternatief gevonden, maar in de omgekeerde richting zijn we er nog niet uit.)