In de namiddag hadden we besloten thuis te blijven. Alles was klaar voor deze week (toch wat we al konden doen). Er moest ook nog wat speelgoed gewassen worden dat thuis lag. Maar bovenal moeten we onszelf vooral ook niet voorbij blijven lopen. Een namiddagje rusten deed echt goed en was dan ook echt nodig. Het was geen uitrustvakantie en de weken daarvoor bleven we maar gas geven op school. Vertrekken thuis om kwart voor 8 in de morgen, op school tot 12:45u om dan snel thuis te gaan eten en om half 3 terug op school te zijn en dan vaak tot laat door te werken. Soms moet je naar jezelf luisteren en we bleven dus thuis. Dat deed deugd. Ik voelde me al stukken beter. Nu konden we er voor de rest van de week weer tegenaan!
Dinsdag was het in de voormiddag weer ‘les’. We werkten verder rond het lichaam. Een gezicht maken met plasticine, de spiegel versieren waar we donderdag mee aan de slag gingen, spelen met de nieuwe blokken,… ook deden we schrijfdans met de kleuters. We maakten een gezicht. Dit vonden de kleuters zichtbaar leuk en ze waren trots op zichzelf. Op het einde van de dag deden we in de kring nog een massage. Je zag aan de snoetjes dat ze genoten
In de namiddag zorgden we weer voor kindjes met moeilijkheden. Deze keer weer onze vaste klant. Bij hem gaat het schrijven al beter, al is er nog veel werk aan de winkel. Ons viel opeens op dat hij niet wist welke letter hij schreef… dus nog wat geoefend op de klinkers lezen. Er kwamen ook nog 2 andere kindjes maar die hadden hun werkje bij en hadden volgens ons geen problemen met de cijfers, maar soit. Ook hadden we in de voormiddag een lijst gekregen voor de kindjes met moeilijkheden die ik op maandag, woensdag en vrijdag eventjes begeleid. Het waren er meer dan 15, maar dat is niet erg. We zoeken wel uit hoe ik dat ga doen. We zochten in de namiddag dus ook nog naar spelletjes om het lezen, schrijven en de cijfers op leuke manieren aan te leren. Het is wel wennen en wat gas terugnemen wanneer je ziet hoever de kinderen hier staan in vergelijking met de kinderen in België… om 18u kwamen de leerkrachten van kleuter en lager naar school omdat wij hen een danske gingen aanleren om woensdag voor te doen aan Juan (Jo, zoon van Gust). Zoals we dat hier al gewoon zijn: het werd eerder 18:20u. Daarna leerden we hen ’t smidje aan. Het duurde even voor ze het doorhadden en we hebben dan ook geoefend tot 19:40u. Halleluja, ik was steendood! En die leerkrachten, die blijven maar gaan en blijven maar lachen. Zo lagen de 2 directrices Lidea en Ana tegen de grond van ’t lachen. Gigantisch grappig zicht. Ze maken zich hier niet snel druk in iets, maar over wie onder wie moet draaien… Ja, daar hebben we 10 min over gediscussieerd. Die geven elkaar en ook mij zoveel energie. Ik ga zo hard de sfeer missen die er hier hangt tussen de collega’s, maar ook gewoon op school. Gelukkige leraren… die vind je hier met hopen. In België lijkt het werken vaak een sleur te zijn. Hier niet, hier is ’t allemaal plezant en hier lachen ze enorm enorm veel. Klagen en zagen, nee dat heb ik hier nog niet gehoord. Dus wij lachen gewoon lekker mee! Ik las deze morgen nog een artikel over dat kinderen die bij gelukkige leraren in de klas zitten, zichzelf ook gelukkiger voelen. Dat merk je hier ook.
Woensdag moesten we om 7u op school zijn want Ana zei dat Jo om 7:30u er ging zijn. Zoals altijd wij mooi op tijd, maar Jo kwam pas om 11u. Ons lamineertoestel was er eindelijk dus vol goesting begonnen we te lamineren. Maar dan… Het eerste velleke kwam er maar niet meer uit. Oeps dat had een rondje gedraaid. Schroevendraaier gaan halen, machien opengevezen en bij de volgende velletjes het velletje tegengehouden. Ja ze, daar gingen we. Ge moest ons gelukkig zien zijn met een gelamineerd velleke papier. Ana en Lidea brachten voor ons traditionele kledij mee. Elien en ik hadden al een bloesje, dus voor ons enkel een rok. Dat aandoen, ja daar moesten ze wel even mee helpen. Schoon zo ne rok, maar handig? Ik heb het al is gezegd. Dieje vast doen is voor gevorderden, maar gaat er maar is mee naar ’t toilet. Miserie! Voor de rest in de klas nog verder schrijfdans gedaan, gemeten van mannetjes met blokjes en dan was het al tijd om naar buiten te gaan. Alle kindjes verwelkomden Jo en zijn vriendin vol enthousiasme. Ons dansje ging ook goed. Yes, dat hadden we dus goed gedaan! Het was leuk om Jo en zijn vriendin te leren kennen. Ik heb nog eventjes tussendoor zorg gegeven aan enkele kindjes van het eerste voor wiskunde. Ze vonden het fijn en toen ik vertelde dat we vaker gaan oefenen verscheen er een mooie lach op hun gezicht. En toen zat onze voormiddag er weeral op.
In de namiddag kwam ons kinesistje weer. Na mijne val was het precies wel eens nodig. De medische wereld is hier niet top, maar Natalie onze kinesist, is hier een ware heldin!
Donderdag kwam ik heel vroeg uit mijn bed om te videochatten met de kinderen van Noordland (de kleuter en lagere school waar ik zelf heb gezeten en waar mijn mama les geeft) Noordland spaarde voor de vastenactie heeeeel veel geld in voor ons project: ’t mayakind van nu. Jammer dat ze de micro niet aan het werk kregen, maar ik vertelde dan gewoon: over de school, onze klas, onze familie,… ik hoop dat ze er veel aan hebben gehad, want ik vond het alvast heeeel fijn! Nog eens nen dikke merci Noordland, want met die centjes kunnen ze hier heel veel doen & vele kindjes een beter leven geven. Merci!
In de dag lieten we de kleuters monoprinten, verder meten en verder spelen. Ook volgden sommige een stappenplan om te komen tot een gezicht. Leuke resultaten! Ik hielp ook nog wat kindjes met moeilijkheden. Dit is normaal donderdag niet de planning maar omdat de andere dagen wegvielen heb ik deze dag toch eens gaan kijken wat ze al kunnen. Sommige kinderen in het eerste leerjaar wisten niet wat 2 was, of 9… In het tweede zijn ze nu bezig met alle cijfers voluit te schrijven. Van 1-1000. Ik ga daar niet in mee, maar zoek naar manieren op spelenderwijze om ook die cijfers te herhalen, oefenen, schrijven,… ik heb dus nog wel wat werk 
In de namiddag zijn we gaan knutselen voor volgende week. We gingen ook alles lamineren, alleen wilde het lamineermachien weer niet mee. Opengevezen, maar dat hielp niet veel. Uiteindelijk het vastgelopen blad eruit gekregen en daar gingen we weer. Als we veel knutselen gaan we altijd in de bib zitten, want daar is het heel gezellig met ons Teresa, want ook die is altijd goedgezind & tovert steeds een lach op mijn gezicht. We hebben tot 18:30u doorgewerkt om alles af te werken. Trots op onszelf!
Zondag zal mijn hartje weer volop in de polder zijn: komaan Berendrecht, maar vooral komaan Vincent en bovenal komaan allerliefste Alexander! Laat me tranen met tuiten huilen dit weekend. Neemt dieje kop mee naar Berendrecht. Ik duim, op mijn allerhardst
Zaterdag trekken we met onze zusjes Emelie en Kathy naar Antigua. Voor Emelie de eerste keer & Kathy de tweede keer. We gaan ze verwennen. We hebben afgesproken: ’s morgens eten we pannekoeken, ’s middags eten we pizza en ’s avonds Mc donalds! Ik kijk er zo hard naar uit. Zondag is het feest voor Emelie en Naomi want die verjaren volgende week!
Vergeet vooral niet te lachen hé. Ik ga nog wat verder spelen in de klas! 
Dikke kussen xxxx
Hannelore
