A goodbye for now

Hola, mijn voorlaatste blogberichtje hier!

Vandaag ben ik begonnen aan mijn laatste dagje in dit klasje. Wat voelt het zo raar.  Het voelt gewoon niet aan dat we hier nu al 3 maanden zijn plus ik kan het maar niet gewoon worden dat we effectief overmorgen naar huis vertrekken. Natuurlijk zie ik er wel een beetje naar uit om bij al mijn vrienden en familie te zijn, maaar toch.. Pfft het zullen nog drie zware dagen worden.. Afscheid is niet leuk..

Op zaterdagochtend (22 april) hebben we nog maar eens een rustdag gehouden. Dat doen we hier veel te weinig. We zijn altijd maar met van alles bezig en vergeten dit vaak. Wat doet het eens goed om niets te doen. Toch konden we  het natuurlijk weer niet laten en hebben we heel onze kamer opgeruimd. Die dag had ik al voor een groot stuk mijn koffer gemaakt zodat ik wist wat er nog bij kan van cadeautjes ;).

Op zondag waren we onze laatste souvenirtjes gaan kopen in Chichicastenango. Het bekende dorp met de grote markt vol met souvenirkraampjes. Man man man.. Dit was echt een hel voor mij. Al goed was Angie mee en hielp ze me wat met kiezen, anders stond ik daar waarschijnlijk nog te staren naar al deze mooie materialen… Hoe we daar waren geraakt was ook niet zo praktisch. Voor de laatste keer 3 uur aan een stuk helemaal opgepropt  zitten in zo’n grote waggelbussen geeft heel wat trauma’s mee. Maar bon, we leven nog! Plus heb ik alles wat ik wou gekocht voor mijn liefste vrienden en familie.

Maandag was het begin van onze laatste week stage. Wat heb ik toch zo’n goede band met men kindjes. Ze zijn zo lief en speels en proberen me steeds te kietelen. De kinderen maken mij hier echt gelukkig. Na zo’n bedroeft nieuws van thuisbasis kan ik dit echt wel gebruiken..

In de namiddag hadden we ons klasje klaar gezet als tentoonstelling voor de leerkrachten van onze school. Zo gaven we hen wat bijles over hoe wij op een speelse manier activiteiten aanbieden aan de kleuters. De leerkrachten waren erg geïnteresseerd en willen dit ook zelf kunnen.  Met een chipje en een glaasje cola werd het lekker gezellig en leerden we veel van elkaar bij. Echt super leuk!

Op dinsdag ochtend hebben we het thema ‘Rupsje nooit genoeg’ verder gezet. De kleuters geraken maar nooit uitgespeeld met onze thema’s, ze willen echt zoveel leren. Hier enkele foto’s.

Het namiddagklasje was deze dag ook eens in ons klasje geweest om eens te kunnen proeven hoe wij nu te werk gaan. Dit was best nogal hectisch omdat alles nieuw was voor hen, waardoor er steeds heel veel lawaai was. Dit schrok de leerkracht wel wat af. Hierdoor besloten we dat dit niet de juiste werking is voor hen. We zoeken een juiste verhouding tussen werken en speelse activiteiten.

Op woensdag zijn we begonnen met de voorbereidingen van ons afscheidsfeest in het klasje. Samen met de kinderen maakten we hun afstudeerhoedje met ponpommetjes en al! Ze zien er echt al fantastisch uit! Ook zijn we begonnen aan onze slingers, deze hebben de kleuters al gestempeld.

In de namiddag zijn we nog enkele huisbezoeken gaan doen om het geweldige nieuws te vertellen dat hun kindje een peter krijgt vanuit ons landje. Het bezoeken van deze ‘krotten’ blijft zo confronterend, eigenlijk zou iedereen vanuit België dit eens moeten doen. Zo hebben we eindelijk eens door wat stromend water nu eigenlijk is.. Wij zijn in echt het perfecte land geboren. Na heel de namiddag doorheen Comalapa te stappen van het ene huisje naar het andere huisje waren we best wel moe. Toch genieten we van de laatste warme zonnestraaltjes op ons lichaam. Want het zijn de laatste.. Ook die dag heb ik mijn overige spullen zoals kleren, schoenen en producten aan mijn familie gegeven. Deze liet ik hier zoizo toch achter omdat ik anders niet genoeg plaats heb in mijn koffer (tja.. Al die souvenirs..).

Gisteren (donderdag) hadden we onze voorbereidingen van het feest verder gezet met het knutselen van decoratie; vlaggetjes, ballonnen… Ook enkele foto’s met de afstudeer hoedjes mochten we zeker niet vergeten! De kinderen zijn er klaar voor. Maar hopelijk ook klaar voor het afscheid vandaag..

In de namiddag zijn we begonnen met onze voorbereidingen aan ons afscheidsfeest met de collega’s. Dit gaat vanavond door. Gisteren hebben we met de producten die we konden vinden stoofvlees gemaakt. Het smaakte echt al super lekker en het was nog niet eens klaar. Hier heb ik al zin in hoor! Waarom nu in godsnaam stoofvlees met een frietje er bij? Ja, die mensen hier moeten toch ook eens iets typisch Belgisch proeven voordat we vertrekken. Hier zullen we geen tortilla’s bij serveren. Tot 19 uur zaten we nog te werken op school. We kunnen het werken maar niet missen..

Thuis hadden we ook nog heel wat gemaakt voor onze metenkindjes.. Ik wou iets origineels dus had ik de foto met Jennifer en mij nagetekend.

Volledig gezinnetje van mijn metenkindje:

Vandaag onze laatste dag hier.. pfft wat valt het toch zo zwaar.. Ik wou dat het een maand terug was of dat ik al in België zat.. Maar deze dagen.. Pfft.. Nog even afzien.. Ook thuis is er een andere sfeer. De kinderen zijn vele stiller en emotioneler.. We krijgen steeds maar tekeningen met wenende gezichtjes.. pfft..

Ik ga jullie laten, er moet nog veel gebeurd worden hier..

Vele kusjes

Charlotte

XOXOX