De tijd vliegt hier en ondertussen zijn we al aan week 6 hier in Comalapa. Vrijdagmiddag vertrokken we op weekend naar ‘Lago de Atitlàn’. We reden met de taxi naar Antigua om vanaf daar een busje te nemen. Dit was nog even spannend want alle busjes waren al vertrokken. Uiteindelijk vond men toch nog een busje voor ons waarmee we eindelijk konden vertrekken.
Na een rit van enkele uren, stond onze hotelbaas ons al op te wachten in San Pedro. Eenmaal aangekomen stelde hij voor om eten van het restaurant naar het hotel te brengen. Het was namelijk al laat en het hotel was aan de andere kant van het dorpje. Hij zette een tafeltje met een kaarsje klaar op het dak van het hotel en even later kwam ons eten (voorzien van een zilverpapiertje om warm te blijven) aan in het hotel. Super gezellig! Ook de rest van het hotel viel super goed mee. Lieve mensen, een goed bed en dan ook nog eens een super propere douche, net wat we nodig hadden! Op vrijdag kropen we al vrij snel in ons bed, nog even de tv op (want ja, dat was ook weeral een dikke maand geleden) en dan richting dromenland.
Op zaterdag besloten we om na het ontbijt met een kajak naar de overkant te varen. Normaal duurt zo’n tochtje 35 tot 40 minuten maar wij deden er een uur over… oeps! Helemaal uitgeput kwamen we aan in San Marcos. We besloten om hier een beetje te winkelen, iets te drinken en daarna terug te keren met onze kajak. Op de terugweg ging het veel vlotter! Ofja, dat dachten we toch… Eenmaal in de helft leek het wel alsof we niet meer vooruit geraakten. Toen er dan ook nog eens een grote boot (inclusief grote golven met natte poep als gevolg) aan kwam, kon het feest helemaal beginnen. We mochten onze kajak 3 uur gebruiken maar omdat we weer veel langer onderweg waren met al dat gesukkel, moesten we nog een beetje extra betalen… weeral oeps! Achja, we hebben goed gelachen en van het prachtige uitzicht genoten! Na een lekker maaltijd bezochten we nog het dorpje ‘Santiago’ met de boot en na het avondeten kropen we snel weer ons bedje in.
Op zondag hadden we een uitstapje gepland en om 3 uur ging de wekker… We zouden een berg gaan beklimmen om dan de zon op te zien komen met zicht op de vulkanen. Het begin van de wandeling verliep vlot. Maar even later begon het echte klimwerk… Daar stond ik dan met mijn hoogtevrees op die smalle padjes. Na een korte klim kwamen we aan op het punt waar we het volledige meer zouden kunnen zien. Nog even wachten op de zon en dan genieten! Helaas pindakaas waren er net die dag heel veel wolken waardoor we niet zo’n mooi uitzicht hadden. Uiteindelijk hebben we toch nog leuke foto’s kunnen maken (onze gids was content dat hij er ook bij mocht) en konden we weer richting San Pedro vertrekken. Die dag bezochten we nog Panajachel en van daaruit vertrokken we weer richting Antigua. In Antigua zijn we nog eens gaan shoppen (en dat voelde zoooo goed!). Er was ook een processie aan de gang, een hele belevenis! We besloten om nog even te kijken en daarna onze taxichauffeur te gaan zoeken. Na een fijne maar super lange en vermoeiende dag kropen we thuis weer ons bedje in.
Op maandag ging de wekker weer vroeg af. Tijd om weer naar school te gaan! De hele school had vrij omwille van een bijscholing van de leerkrachten en enkel ons klasje had les die dag. Uiteindelijk waren er maar acht kinderen en omdat we met drie in de klas staan, konden we al wat materialen voor de rest van de week maken. Deze week werken we rond vormen en kleuren dus ook in de namiddag maakten we spelletjes om de kleuren en vormen te leren kennen. Na school besloten we om nog even te gaan lopen, dit op aanraden van de kinesist hier. Chino (één van de kinderen van onze familie) liep een stuk met ons mee. Wij noemen hem soms ook wel ons Duracell-konijn want hij lijkt nooit moe te worden. (Chino werd trouwens 6 jaar vandaag. Ook voor hem kochten we een klein cadeau.) Na het lopen, hadden wij onze ‘pan con chocolate’ (lees: boterham met nutella) wel verdiend! Melvin had een nieuwe grote pot meegebracht uit Guatemala-Stad, wij ook weer content!
Op dinsdag kon mijn dag goed beginnen, ik had eindelijk nog eens goed geslapen. Ik heb hier nog steeds veel moeite mee. In de klas werkten we nog steeds rond de vormen en kleuren. We schilderden vierkanten, maakten patroontjes en speelden domino. Ik nam ook even de tijd om het petekindje van mama en papa op te zoeken, wat een schatje! In de namiddag werkten we weer in ons klasje met ‘niños con dificultades’ ofwel ‘kinderen met moeilijkheden’. Deze keer maar één kindje waarmee we werkten aan het schrijven van letters. Heeft hij geluk seg, privéles en dat van drie juffen! Vandaag was ook de eerste dag dat we onze jas terug aandeden. Opeens leken we terug op drie Belgen. ‘Amai, gij ziet er zo België uit!’
Op woensdag weer een fijne dag in ons klasje. We maakten driehoeken en gingen kleuren mengen. Leuk om te zien hoe enthousiast de kinderen zijn als ze iets bijleren. We krijgen ook meer en meer een band met de kinderen, inclusief veel kusjes en knuffels. We hebben fijne, leuke en grappige kinderen dus ons hoor je niet klagen. Ook op vlak van ouders zijn wij ‘met ons gat in de boter gevallen’, duizend keer dankjewel en knuffels van de ouders is hier een gewoonte aan het worden aan het einde van de klasdag. Het enige grote verschil is het tempo hier. Onze klas begint om 8u30, maar de meeste kinderen komen net voor 9u de klas binnen. Allemaal heel normaal hier.
In de namiddag kwam de kinesist weer langs, echt een lieveke! Daarna zijn we nog even naar school geweest om petekindjes op te zoeken en foto’s te maken. Om 17u hadden we met ons mama aan de ingang van het kerkhof afgesproken. De mama van Angie, Naomie en Emilie is enkele jaren geleden gestorven en wij besloten om eens naar het graf te gaan. Hier is het helemaal anders dan in België. Het kerkhof is hier met veel kleurtjes en ook wel veel meer chaos. Een tijdje geleden bezochten we het kerkhof al met enkele leerkrachten en tijdens het stappen zei directrice Ana tegen Hannelore dat ze een beetje moest opschuiven omdat ze op een mens stond. ‘Onee, ik staan op ne mens’. Eenmaal aangekomen bleek Emilie er ook bij te zijn. Ze weet zelf niets meer van haar mama aangezien ze nog maar twee jaar was toen haar mama stierf maar gaat heel graag het graf bezoeken. Na een tijdje stak ons mama een kaarsje aan en haalde Emilie bananen en yoghurt uit haar zak. Blijkbaar is het normaal om hier te eten als je op bezoek gaat. Heel gek maar eigenlijk nog wel een mooie gedachte.
Na ons bezoek aan het kerkhof, maakten we thuis croque monsieur voor een groot deel van de familie. En zoals alle andere keren dat we iets maakten, viel ook dit in de smaak. We moesten wel even lachen toen Naomie de korsten van haar croque er af knipte (ja, knippen.. met een schaar!) om daarna haar croque in twee te knippen (een mes gebruiken we hier niet echt…). Dat laatste moest ik toch ook even proberen. Het is eens iets anders, je boterham in twee knippen. Om de avond af te sluiten hadden we nog chips en andere lekkere dingen voorzien. Toen de familie zag wat er in onze kommen zat, waren ze super enthousiast. De familie was ook heel dankbaar. We hadden weer een super gezellige avond waarbij we veel (voor Emilie: heel veel) gegeten en gelachen hebben.
Op donderdagvoormiddag werkten we in de klas verder rond kleuren en vormen. Nog enkele kinderen mochten kleuren mengen en de anderen speelden spelletjes om de vormen te herkennen en we stempelden ook cirkels. Weer een gezellige dag in ons klasje dus. Vandaag kreeg ik ook te horen wie mijn petekindje is. Alejandra Betzabe Otzoy Tol, echt een schatje. Ik ben blij dat ik haar kan steunen. Een klein bedrag per maand, maakt een groot verschil voor de toekomst van deze kinderen.
Deze week komt onze blog er wat eerder op omdat we morgen op vakantie vertrekken. We vertrekken vanavond al naar Antigua om morgenvroeg met een busje richting Mexico te vertrekken. Deze keer blijven we de hele week weg waardoor we volgende week niet in ons klasje zullen zijn. Een weekje vakantie voor ons en onze kleuters om er daarna weer vol goede moed in te vliegen. Waar we nog allemaal passeren, kan je in mijn volgende blog lezen. Tot snel!
Dikke zoen!
Elien