Wie zich gelukkig voelt met het geluk van anderen, bezit een rijkdom zonder grenzen!

We zijn begonnen aan de laatste twee weken van ons verblijf hier in Guatemala en dus ook aan onze laatste twee weken bij onze kleuters in de klas. We gaan deze week werken rond het thema ‘rupsje nooitgenoeg’. Maandag begonnen we de dag met het boekje voor te lezen en mochten de kleuters appels en peren maken. Ook herhaalden we een oefening die we al eerder deden in thema ‘kleuren’. De kleuters moesten een patroon na leggen met gekleurde bolletjes en kwamen zo tot een mooie rups.

                    

Na de speeltijd gingen Hannelore en ik nog op huisbezoek bij enkele petekindjes. Lidea nam ons eerst mee naar het petekindje van Hannelore, echt een dropje! Angela Gabriela woont momenteel bij haar tante zodat ze naar school kan. Ze kan de hulp van Hannelore goed gebruiken. Na ons bezoek aan het petekindje van Hannelore, gingen we langs bij mijn petekindje. Lidea vertelde me dat hun huis vorig jaar volledig afbrandde. In het gedeelte waar wij zijn geweest, was er niets meer van te zien, maar financieel zal dit niet gemakkelijk geweest zijn. Alejandra is niet het enige kindje. Ze zijn met vier thuis waaronder een zusje van 7 maanden. Haar papa is verpleger en haar mama werkt thuis. Alejandra zelf is een hele flinke en grote madam. Ik gaf haar foto’s en maakte zelf ook nog een foto met haar, haar mama en haar zusje (en ja, ik leek weer een reus…).

 

Onze volgende stop was bij het petekindje van de tante van Hannelore. Haar mama werkt op de school en haar oma zorgt overdag voor haar als ze niet op school zit. De kinderen gaan hier namelijk maar halve dagen naar school. Met de tuktuk reden we naar het laatste petekindje voor die dag. Leidy, het petekindje van Karin. Jammer genoeg hadden we ze net gemist, ze was net naar school vertrokken. Ik heb wel de mama leren kennen en enkelen van haar zussen. In totaal zijn ze met zeven kinderen (waarvan één jongen) en de oudste dochter heeft zelf al een kindje van elf maanden. Met z’n allen wonen ze op een klein stukje grond met maar enkele kamertjes. Ik gaf ook foto’s af van Karin en meteen haalden ze ook foto’s boven van andere peetouders (peetouders van de zussen). Ze zijn heel blij met de foto’s en de foto’s worden hier ook heel goed bewaard. Leuk om te zien dat ze er zo veel belang aan hechten en dat ze zo dankbaar zijn. Na onze bezoeken vertrokken we weer naar huis. Het was zoals de vorige keren weer stilletjes op de terugweg. Het blijft moeilijk om te zien in welke omstandigheden deze mensen leven.

In de namiddag werkten we nog materialen en spelletjes uit voor de rest van de week. Uiteindelijk waren we weer heel laat op school. Na school was het meteen tijd om te eten en nadat we wat gek deden met Katy en Darling, kropen we in ons bed. Het was weer een zware dag die voorbij gevlogen is!

 

Op dinsdag mochten onze kleuters een rups stempelen met ballonnen en rupsen maken van plasticine. Hierbij oefenden we ook de cijfers (maak een rups van tien bolletjes lang). Na de speeltijd nam ik de kleuters mee naar buiten. We zongen het lied ‘Soy una serpiente’ en daarna liet ik de kleuters lopen, springen,…. Om af te sluiten zongen we ook nog wat bewegingsliedjes. In de namiddag gingen we weer naar school om verder te werken aan de materialen voor de rest van de week en voor volgende week. We gingen ook naar Lidea met een lijstje met wat we nog allemaal willen/ moeten doen tijdens onze laatste dagen hier.

 

’s Avonds zaten we wat met een vervelend gevoel. Onze goede vriendin, Teresa (die van de bib). Vertelde ons dat ze misschien gaat stoppen met studeren. Heel jammer want momenteel studeert ze op zaterdag psychologie, ze vindt dit heel interessant en haalt goede punten. Ze werkt alle dagen op school en enkele dagen gaat ze na school zelfs nog in de apotheek werken. Op zaterdag gaat ze naar school en op zondag werkt ze de hele dag in de apotheek. Ze moet zo veel werken om haar studies te kunnen betalen maar al dat werken, begint een beetje zwaar te worden. We vroegen ons enkele weken geleden al af hoe ze dit toch allemaal blijft volhouden. We begonnen na te denken over hoe we Teresa eventueel zouden kunnen helpen zodat ze toch kan blijven studeren.

 

Op woensdag mochten onze kleuters een vlinder schilderen. Schilderen is zeker één van hun favoriete activiteiten. Aan de andere tafeltjes oefenden we verder aan de cijfers aan de hand van kaartjes met fruitjes op. Ze moesten dan het rupsje (wasknijper) bij het juiste cijfer zetten. (zie foto). Ook speelden we een spelletje waarbij ze de juiste vlinder aan de juiste schaduw moesten koppelen, er was weer veel nieuw aanbod en de betrokkenheid was hoog!

Ondertussen hadden we ook Gust gemaild over de situatie van Teresa en vertelde we hem dat we haar graag willen helpen. Gust liet ons meteen weten dat hij ook graag helpt en in de namiddag hebben we dan samen met Teresa een mail opgesteld met meer informatie over haar, haar opleiding,… Ik ben erg geschrokken van dingen die ze me vertelde. Ze werkt de hele maand in de apotheek voor maar 50 euro en wanneer er producten vervallen zijn, moet ze die zelf terugbetalen. Ze komt maar net toe met alles wat ze op school en in de apotheek verdient want eenmaal ze haar studies heeft betaald en thuis haar steentje heeft bijgedragen, zijn haar centjes op. We hopen dat we een mooie oplossing kunnen vinden voor Teresa. Ze was ons heel dankbaar dat we haar wilden helpen en er kwamen zelfs traantjes bij kijken. Aan het einde van de dag hadden we dan ook een goed gevoel. Het is fijn dat je iemand kan helpen. Voor ons is het maar een kleine bijdrage maar voor Teresa maakt het een groot verschil!

Donderdag kregen we dan ook goed nieuws van Gust. Hij kan voor een studiebeurs voor Teresa zorgen. Hierdoor kan ze stoppen met werken in de apotheek en heeft ze meer tijd om te studeren, te rusten,… en kan ze ook wat sparen. Met een goed gevoel konden wij dus aan onze nieuwe klasdag beginnen. Ik deed nog een keer schrijfdans met de kinderen, hierbij oefenen we de motoriek. Deze keer maakten we een vlinder. Ondertussen werd er in de klas nog gewerkt rond schrijfpatronen en maakten de kleuters een matrix waarbij ze kleuren en cijfers oefenden. Ook de stille, verlegen kleutertjes beginnen helemaal los te komen en ik zie dat ze meer en meer genieten van het hele klasgebeuren. Jammer dat we ze binnen een week weeral moeten afgeven.

  

In de namiddag zaten we bij Teresa in de bib om uitnodigingen te maken. De laatste vrijdag van ons verblijf hier in Guatemala (28 april) gaan we namelijk stoofvlees met frieten maken voor alle leerkrachten en andere medewerkers van de school. Teresa helpt ons graag bij het schrijven van uitnodigingen en alle leerkrachten waren enthousiast toen ze hoorde dat het om ‘comida de Belgica’ ging. ’s Avonds kwam de kinesiste weer langs (hopelijk voor de laatste keer). Katy werd ’s avonds ook nog gestoken door een mug. We zochten op welke mug het was en deze lijkt heel erg op de mug die het zika-virus veroorzaakt. Ik heb dan meteen mijn papieren boven gehaald om te kijken wat te doen. We zijn niet zeker dat het over deze mug gaat, maar weten wel wat de symptomen zijn en wat te doen.

Op vrijdagochtend werkten we in de klas verder aan de schrijfpatronen en konden de kleuters touwtjes door bladeren rijgen. Het touwtje was de rups die het blad wilde opeten. Op deze manier oefenen we de fijne motoriek van de kinderen. Ook speelden ze een spelletje waarbij ze het juiste aantal pompons in de juiste kleur moesten zoeken. Hiermee maakten ze dan een rups. Tijdens de speeltijd hielpen we zoals altijd in het winkeltje.

  

Na de speeltijd gingen Hannelore en ik weer op stap met Lidea (van de directie). Nonkel Kristof en bomma hadden namelijk geld gestort om iets te doen voor de kinderen. Na overleg besloten we om schoenen en kledij te kopen voor de kindjes van Paya. Paya is een bergdorpje hier een beetje verder waar er ook een schooltje van hetzelfde project is. Door problemen met de papieren komen de kinderen momenteel naar Comalapa om hier in de grote school les te krijgen. Samen met Lidea kochten we 12 paar sportschoenen en 10 T-shirtjes.  Enkele schoenen deelden we al uit, de kinderen waren er heel blij mee! De rest van de spullen delen we maandag uit. Dankjewel bomma en nonkel Kristof!

 

 

 

In de namiddag zaten we bij Teresa in de bib om nog wat in orde te maken. Tijdens de speeltijd speelden we ook met de kindjes uit de klas van juf Brenda. Hier zitten ook onze petekindjes. Alejandra kwam weer meteen haar koeken delen en na school kwam de papa me zelfs uitnodigen voor een familiefeestje. De zus van Alejandra is bijna jarig en op zondag 30 april is het feest. Helaas kan ik niet gaan aangezien we zondag 30 april weer naar België vertrekken.

Dit weekend houden we het wat rustig en blijven we thuis bij de familie. We hebben enkel op zondag een kleine uitstap gepland om souvenirs te kopen. Ik heb mijn lijstje al gemaakt! We gaan ook al eens kijken naar schoentjes en vestjes voor de petekindjes. We willen hen graag iets klein cadeau doen voor we weer naar huis vertrekken. Hoog tijd dus om iets te kopen aangezien we binnen een dikke week alweer vertrekken.

Volgende week staan er nog veel leuke dingen gepland! We gaan nog enkele petekindjes thuis bezoeken, we nodigen de leerkrachten uit in onze klas om te vertellen hoe wij te werk zijn gegaan en om onze spelletjes uit te leggen, we gaan zowel voor de familie als voor alle leerkrachten koken. Al staan er ook minder leuke dingen op de planning, zo zullen we ook afscheid moeten nemen van onze kleuters in de klas! Tot volgende week!

Elien