Geplaatst op

Life is short and the world is wide!

 Hallo allemaal!

Ondertussen zijn we weer thuis van onze vakantie en zijn we er weer ingevlogen op school. Onze avonturen van de afgelopen week kan je hieronder lezen.

Op donderdagnamiddag vertrokken we al met de bus richting Antigua. De bus was weer goed bevolkt maar net dat tikkeltje minder druk dan vorige keer (of we zijn het al gewoon geworden, dat kan ook). Eenmaal aangekomen in Antigua namen we een tuk tuk richting ons hotel. Bij het uitstappen zei de chauffeur dat het 100 quetzal was. WAT? In Comalapa betalen we 9Q voor een tuk tuk rit (voor ons drie). Het is niet omdat we blank zijn, dat ze ons hier alles kunnen wijsmaken. Omdat we de prijs in Antigua niet echt kennen, zeiden we dat ons maximum bedrag 15Q was. Dat was niet naar zijn goesting, maar ‘den aanhouder wint’ zeker? Het was wel even schrikken toen we onze boze tuk tuk chauffeur weer tegen kwamen na het avondeten, zeker toen hij ook nog eens onze richting uit kwam gereden. Gelukkig heb ik thuis veel NCIS gekeken 🙂. We verstopten ons achter een auto en liepen weer snel de andere kant uit toen hij ons voorbij was. (Ons avondeten was trouwens ook weer super lekker, eindelijk weer vlees!) “Life is short and the world is wide!” verder lezen

Geplaatst op

‘I left my heart in so many places’

Donderdagnamiddag vertrokken we naar Antigua omdat we daar vrijdagochtend vroeg moesten vertrekken naar Mexico. In Antigua pakten we een tuctuc naar ons hotel. Den tuctuciere (chauffeur) zei dat we 100 quetzal moesten betalen. Wij, als toch wel vaak tuctuc nemers, wisten maar al te goed dat je max 5 quetzal betaalt per man in Antigua, dus vertikten we het om meer dan 15 te geven. De meneer boos uiteraard maar wij het in zijn pollen gelegd en gaan “lopen”. Dan gingen we goed eten in ne steak house, mmmm. ’s Avonds kwamen we de kwaaien tuctuciere nog is tegen. Wij zaten natuurlijk met de poepers en verstopte ons achter een auto. Achja, weer goed gelachen!
“‘I left my heart in so many places’” verder lezen
Geplaatst op

Als de tijd vliegt, vlieg mee!

Vrijdagnamiddag vertrokken we naar Antigua om daar verder een shuttle bus te nemen naar San Pedro de la laguna. We kwamen door druk verkeer pas aan in Antigua om iets na 4. Oeps, de laatste shuttle vertrok blijkbaar om 16u. Al een chance was er nen toffe mens in een reisbureau die eens wou rondhoren voor ons en met (weeral) veel geluk, want er was nog één busje dat naar San Pedro moest vertrekken. De weg verliep goed en zo’n shuttle busje is niet duur, maar vele comfortabeler als zo een bus van hier. Het laatste stukje naar San pedro was er één met veel hobbels en bobbels, veel schudden en goed vasthouden. In het hotel aangekomen waren we best moe. Omdat het al laat was zorgde de mens van het hotel dat er eten werd geleverd vanuit hun restaurant en zette ze op hun dak een tafel met drie stoelen en een kaars. Zalig! Volgens mij dacht em écht dat we k3 waren, want hij wilde ook een foto van ons.

“Als de tijd vliegt, vlieg mee!” verder lezen

Geplaatst op

Put your positive pants on!

Hallo!

Hoe gaat het daar in België? Hier alvast super goed! Amai we zitten al in de helft van ons avontuur. De dagen gaan zo snel!

Vorig weekend (10-12 maart) waren we naar het vulkanisch meer Atitlan geweest. Via een taxi naar Antigua en met een shuttle bus naar San Pedro La leguna. Shuttle bussen zijn hier vele goedkoper, deze gaan we vanaf nu ook vaker nemen! We hadden trouwens geluk die dag. Er was nog maar 1 bus naar Atitlan en deze was met veel geluk naar San Pedro. Net het dorpje waar we al een hotel hadden geboekt. Na enkele uren kwamen we aan in San Pedro La Leguna. Wat een hippie stad! Overal chille barrekes met reggae muziek! Echt zaalig! “Put your positive pants on!” verder lezen

Geplaatst op

little by little

Zaterdag vertrokken we vroeg met de taxi naar Monterrico. Adalberto had den taxi geregeld en hij was er om 6u ook bij om ons op te pikken en ons te verzekeren dat ne goeie en veilige chauffeur was. Na den directeur terug af te zetten aan z’n huis reden we verder. De rit ging goed. Opeens stopte de weg en kwamen we aan water en de enigste optie was: met den auto, op den boot, op het water. Ik heb het er al ni mee & toen ik diejen boot zag… Achja, grenzen verleggen?

“little by little” verder lezen

Geplaatst op

Let them be little!

In mijn vorige blogbericht vertelde ik al dat we vorig weekend naar Monterrico zijn geweest. We vertrokken zaterdag om 6 uur ’s morgens met de taxi. We waren wel even geschrokken toen Adalberto ook uit de taxi stapte. ‘Dieje gaat toch nie helemaal meerijden?’ Nee, Adalberto wilde er gewoon zeker van zijn dat alles in orde was. (Ocharme, speciaal daarvoor zo vroeg uit zijn bed gekomen…) Tijdens de rit veranderde onze comfortabele taxi al snel in een sauna, duidelijk een temperatuurverschil! Toen we dachten dat we er eindelijk waren, vertelde de taxichauffeur ons dat we nog met de auto over het water moesten. In zo’n krakkemikkelig, houten bootje. HELP! Hannelore zag het even niet meer zitten maar we hebben uiteindelijk goed gelachen en genoten van het mooie uitzicht.  “Let them be little!” verder lezen

Geplaatst op

Geniet vandaag, herhaal ’t morgen.

Dag liefste vriendjes en familie, hier ben ik weer!

In mijn vorig blogbericht vertelde ik je dat we vorig weekend (4-5 feb) naar Monterrico gingen. Wat een zalige badplaats! Het strand heeft zwart gekleurd zand, dit komt door enkele vulkaanuitbarstingen. Als je meer over onze trip wilt weten is er binnenkort een korte samenvatting op Elien haar blogbericht.

Hier heb ik wel enkele mooie sfeerbeeldjes van onze zeeschildpadjes, de boottocht in de Mangrove, zonsondergang  en uitzicht van ons hotelletje! “Geniet vandaag, herhaal ’t morgen.” verder lezen

Geplaatst op

Find your fire

Vrijdagavond kwamen we te weten dat de uitnodiging die we van de week kregen dus niet voor het maken van kleren was (wat wij dachten) maar voor een carnavalsfeest/wedstrijd bij ons thuis. Leve de taal. Zaterdagvoormiddag zijn we dan maar snel wat gerief gaan kopen om een schoon en goeikoop bijenpakske in elkaar te steken. Creatief en flexibel denken, dat leer ik hier wel. Ook hebben we van ons Sonja geleerd hoe ge ‘tostadas’ en ‘dobladas con papas’ moet maken. Megaaaaa lekker en ’t is hier al een verslaving. Maaaaar nu weet ik hoe ik het thuis moet maken dus dan kunnen jullie er ook eens van genieten en kan ik er af en toe nog is van smullen en me in Guatemala wanen. “Find your fire” verder lezen

Geplaatst op

A little progress each day adds up to big results!

Vorig weekend hebben we een rustig weekend gehad. Op zaterdagochtend gingen we van winkel tot winkel om materialen te zoeken om ons te verkleden. In de namiddag stond er namelijk een verkleedfeestje met de familie op het programma. Uiteindelijk vonden we wat gele plastiek, papier en touw waarmee we leuke bijenpakjes knutselden. Ook leerde Sonja ons hoe we tortilla’s en tostada’s moeten maken, dat laatste ga ik zeker eens proberen als ik terug in België ben! In de namiddag toverden we onszelf om tot bijtjes. De hele jonge bende van de familie was verkleed en moest ook één voor één dansen. Ook wij moesten er aan geloven en dansten op maya de bij, met assistentie van Dina die een bloem was. Daarna speelden we voor Jury en moesten we beslissen wie de winnaar was, proficiat Katy! Het was een gezellige namiddag met de familie waarbij we veel gelachen hebben. “A little progress each day adds up to big results!” verder lezen